11 Προγράμματα προπόνησης 5,10km , Ημιμαραθωνίου και Ορεινού τρεξίματος από το Running Coach



Τρέξε 1ος στο Digital Marketing με την iArk Digital Agency

Όπως τονίζει και ο ίδιος έχει περάσει τη μισή του ζωή μέσα σε έναν στίβο. Ο πρωταθλητής των 10.000μ κι ένας εκ των κορυφαίων δρομέων μεσαίων αποστάσεων, Χρήστος Καλλίας μίλησε αποκλειστικά στο Running Magazine με αφορμή τον Stoiximan.gr 13o Διεθνή Ημιμαραθώνιο Μέγας Αλέξανδρος.

Μιλώντας αποκλειστικά στο Running Magazine, ο Χρήστος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην Πολιτεία και το ρόλο της στον ελληνικό αθλητισμό, για την ενασχόλησή του από πολύ νωρίς με το τρέξιμο και τη δίψα του για μετάλλια και ρεκόρ.

Το κεφάλαιο του Μαραθωνίου δεν θα μπορούσε να λείπει από την κουβέντα μας, ειδικά μετά την επιτυχία του σε αυτόν που προηγήθηκε.

Η καθημερινότητα του Χρήστου περιλαμβάνει πολύ τρέξιμο μέσα κι έξω από το ταρτάν. Προπονήσεις, σχολή και δουλειά είναι η ρουτίνα του πρωταθλητή των μεσαίων αποστάσεων, που όπως υπογραμμίζει είναι αναγκαία για να ανταπεξέλθει κάποιος στην κοινωνία.

Μην το χάσεις : Κατέβασε τη νέα εφαρμογή του Stoiximan αποκλειστικά για δρομείς 

Μας μίλησε ακόμα για την οικονομική κρίση και την έλλειψη βοήθειας στους δρομείς και στους αθλητές γενικότερα, ενώ στην ερώτηση για το αν έχει μετανιώσει κάτι στην έως τώρα πορεία του ήταν κατηγορηματικός!

Αναλυτικά η συνέντευξη του Χρήστου Καλλία στο Running Magazine :

– Πώς μπήκε το τρέξιμο στη ζωή σου;

«Μεγάλωσα στην πόλη της Άμφισσας του νομού Φωκίδος. Εκεί επέλεξα στο αθλητικό γυμνάσιο να αρχίσω στίβο και συγκεκριμένα αποστάσεις».

– Τι ήταν αυτό που σε κέρδισε και αποφάσισες να ασχοληθείς πιο ενεργά με το τρέξιμο;

«Θεωρώ πως το ίδιο το αγώνισμα σε επιλέγει κατά κάποιο τρόπο και όχι εσύ το αγώνισμα! Είναι τα χαρακτηριστικά του αγωνίσματος αλλά και του χαρακτήρα σου που πρέπει να ταιριάζουν για να συνεχίσεις σε υψηλό επίπεδο. Μου άρεσε η δυσκολία του αγωνίσματος και ότι δεν μπορούσα να το κατακτήσω από την αρχή εύκολα! Έτσι άρχισα να τρέχω συστηματικά και να μπαίνω στη νοοτροπία του υψηλού αθλητισμού είδη από το 2001 με τη πρώτη μεγάλη επιτυχία να έρχεται το 2003 όπου κέρδισα το πρώτο μου Πανελλήνιο Πρωτάθλημα».

– Πες μας μία τυπική μέρα του Χρήστου. Με τι ξεκινάς και που σε βρίσκει το βράδυ;

«Ξεκινάει γύρω στις 7:30 το πρωί με ένα πρωινό και έναν καφέ πάντα στο τραπέζι! Μετά ακολουθεί η πρωινή προπόνηση, το ΙΕΚ το οποίο παρακολουθώ στο τμήμα της φυσιοθεραπείας, έπειτα λίγο ξεκούραση το μεσημέρι και ακολουθεί η απογευματινή προπόνηση και η δουλειά μου στο αθλητικό κατάστημα OutRun. Η επιστροφή στο σπίτι θα είναι γύρω στις 10 το βράδυ»!

ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΣ Ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ, ΑΛΛΑ…

– Σπουδές, δουλειά και τρέξιμο; Πώς τα καταφέρνεις και τα συνδυάζεις όλα αυτά;

«Είναι πολύ δύσκολος ο συνδυασμός ειδικά στο επίπεδο του αθλητισμού που βρίσκομαι και απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή με την διατροφή μου και τη γενικότερη αποκατάστασή μου, πρέπει όμως να εντάσσουμε τόσο τη δουλεία όσο και τις σπουδές για να καταφέρουμε να αντεπεξέλθουμε στη σημερινή κοινωνία».

– Μίλησέ μας λίγο για τις προπονήσεις σου. Τι πρόγραμμα ακολουθείς εβδομαδιαίως;

«Μία εβδομαδιαία προπόνηση περιλαμβάνει έναν όγκο χιλιομέτρων από 120 έως 160 χιλιόμετρα τη βδομάδα, ανάλογα την περίοδο και τους στόχους προπόνησης. Μέσα σε αυτά τα χιλιόμετρα γίνονται οι διαλειμματικές δύο με τρεις φορές την εβδομάδα, προπονήσεις σε κλίση ανηφορική και κάποιες μέρες περιλαμβάνουν και ασκήσεις ενδυνάμωσης».

– Διατροφή και συμπληρώματα. Ποιες τροφές δεν βγάζεις με τίποτα από το διατροφολόγιό σου και τι συμπληρώματα επιλέγεις;

«Η διατροφή των δρομέων είναι λίγο πολύ γνωστή πλέον με τον υδατάνθρακα να κυριαρχεί. Μία αναλογία πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους είναι απαραίτητη και φυσικά τα λιπαρά παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Από τη διατροφή μου δεν βγάζω σίγουρα τα ζυμαρικά που είναι τα πιο απαραίτητα. Στη διατροφή μου περιλαμβάνω και εναλλακτικές πηγές ενέργειας όπως – κινόα, κουρκουμάς, ξηρούς καρπούς, γάλα αμυγδάλου, μπρόκολο, αβοκάντο, σπόροι λιναριού και πολλές ακόμη τροφές λίγο ιδιαίτερες θα έλεγα. Συμπληρώματα που συνήθως παίρνω είναι o σίδηρος , βιταμίνες Β και C».

– Πόσο δύσκολο -ή και παράλληλα εύκολο ενδεχομένως- είναι να πρωταγωνιστείς σε κάποιο άθλημα του στίβου;

«Τα αγωνίσματα του στίβου είναι αγωνίσματα επιδόσεων ατομικά, αυτό σημαίνει πώς η απόδοση – επίδοση εξαρτάται απόλυτα από την συνεχή και αδιάκοπη προπόνηση διότι αν ένας αθλητής μένει για κάποιο λόγω εκτός ένας συναθλητής του κερδίζει “έδαφος “ και γίνεται καλύτερος. Άρα είναι εξαιρετικά δύσκολο να είσαι συνέχεια στη κορυφή»!

– Έχεις βιώσει ήδη αρκετές σημαντικές στιγμές στην καριέρα σου. Ποια θα χαρακτήριζες ως την καλύτερη και ποια ως τη χειρότερη;

«Είναι αρκετές τόσο οι όμορφες και καλές στιγμές όσο και οι στιγμές που τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα ήθελα! Αν θα ξεχώριζα κάποια ως καλύτερη θα έλεγα μία πρόσφατη σχετικά νίκη μου στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 10.000m το 2016 στα Μέγαρα που μου έδωσε μία ξεχωριστή ώθηση και ως χειρότερη θα επέλεγα την εγκατάλειψή μου στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου πριν 2 χρόνια».

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

– Κεφάλαιο Αθλητισμός και Πολιτεία; Υπάρχει, πιστεύεις, η κατάλληλη στήριξη προς τους νέους αθλητές στην Ελλάδα;

«Μεγάλο κεφάλαιο! Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει η απαραίτητη στήριξη! Ξεκάθαρα! Ακόμη και το κάθε αγώνισμα στο άθλημα του στίβου στις μέρες μας είναι πολύ ξεχωριστό και απαιτεί το κάθε ένα διαφορετική μεταχείριση. Για παράδειγμα – στις αποστάσεις με τις οποίες ασχολούμαι από μικρός δεν έχει αποσταλεί ποτέ από την ομοσπονδία ούτε μία φορά στο υψόμετρο για προετοιμασία ένα αθλητικό camp! Τη στιγμή φυσικά που η ομοσπονδία πληρώνεται από το κράτος μέσω πάρα πολύ μεγάλης επιχορήγησης… Αν αρχίσουμε να μιλάμε για τι θα έπρεπε και τι γίνεται δεν θα τελειώσουμε ποτέ! Δεν είναι τυχαίο που στην Ελλάδα έχουμε το καλύτερο αναλογικά με το πληθυσμό επί κοντώ στον κόσμο! Με 4 αθλητές που διεκδικούν και παίρνουν μετάλλια σε παγκόσμιο επίπεδο ενώ στα υπόλοιπα αγωνίσματα είμαστε πλέον στο σημείο μηδέν αγωνιστικά»!

– Ο χειμώνας του 2017 ήταν μια καλή εποχή για εσένα. Τερμάτισες 1ος στα 10 χλμ του Μαραθωνίου της Αθήνας. Μίλησέ μας γι’ αυτή την εμπειρία.

«Ήταν σίγουρα μία πολύ μεγάλη επιτυχία, με ρεκόρ διαδρομής και έναν πολύ όμορφο αγώνα. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα ακριβώς αυτό το ρεκόρ και το κυνήγησα από την αρχή. Πιστεύω να είμαι καλά και του χρόνου να προσπαθήσω για το καλύτερο».

– Από μικρός άρχισες να δείχνεις την αγάπη σου στα αγωνίσματα μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων. Ρωτώντας τον Χρήστο ύστερα από 15 χρόνια στα ταρτάν, ποιο είναι εκείνο που σου αρέσει και σου ταιριάζει περισσότερο;

«Περνάει ο καιρός! Είμαι πλέον πάνω από τα μισά χρόνια της ζωής μου μέσα στο στίβο! Για την ακρίβεια 17 χρόνια σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο με μετάλλια σε όλες της ηλικιακές κατηγορίες. Το αγώνισμα που μου αρέσει περισσότερο είναι τα 3.000m και έπειτα οι μεγαλύτερες αποστάσεις όπως τα 5.000m. Μου αρέσει η παρατεταμένη και υψηλή ταχύτητα που έχουν αυτά τα αγωνίσματα και τα θεωρώ τα δυσκολότερα όλων. Αυτό που μου ταιριάζει περισσότερο θα είμαι σε θέση να σας το απαντήσω μετά από ένα με δύο χρόνια που θα έχω κάνει και τον πρώτο μου ημμιμαραθώνιο αλλά και μαραθώνιο αφού πλέον είμαστε σε πορεία με τον προπονητή μου για ένα όριο ολυμπιακών αγώνων στο αγώνισμα του μαραθωνίου για το Τόκιο».

– Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τα τελευταία χρόνια τη χώρα και δη τον αθλητισμό. Πόσο δύσκολο είναι για έναν αθλητή να μπορεί να μάχεται για το όνειρό του υπό αυτές τις συνθήκες;

«Είναι εξαιρετικά δύσκολο για όσα παιδιά παλεύουν μόνα τους να κάνουν υψηλό αθλητισμό, δεν έχει να κάνει με την οικονομική κρίση αλλά με την συνεχή αμέλεια της ομοσπονδίας. Προσωπικά τόσο πριν την οικονομική κρίση όσο και σήμερα δεν έχω δεχτεί την παραμικρή βοήθεια από κανέναν άλλον εκτός από τον προπονητή μου και τους δικούς μου ανθρώπους».

– Υπάρχουν άνθρωποι / εταιρίες  που στηρίζουν τις προσπάθειές σου και θα ήθελες να μιλήσεις γι’ αυτούς;

«Ευτυχώς υπάρχουν εταιρείες και άνθρωποι με όραμα και θέληση στο να βοηθήσουν τους αθλητές να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που αγαπούν το τελευταίο χρόνο έχει βρεθεί στο πλάι μου η Stoiximan.gr και νομίζω πως σήμερα αν δεν ήταν αυτή η εταιρεία ίσως να είχα σταματήσει τον αθλητισμό! Επίσης ευτυχώς ο σύλλογός μου Α.Ο Μυκόνου είναι δίπλα μου και με βοηθάει πάρα πολύ να συνεχίσω».

– Υπάρχει κάτι για το οποίο μετάνιωσες έως τώρα στη δρομική σου καριέρα και θα ήθελες να το αλλάξεις;

«Δεν νομίζω πώς θα άλλαζα κάτι στην μέχρι τώρα πορεία μου, όλα έχουν κυλήσει ομαλά και είμαι ευχαριστημένος για όσα έχω καταφέρει».

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ

– Αν ερχόταν ένα παιδί και σου έλεγε ότι θέλει να ασχοληθεί με το τρέξιμο, ποια θα ήταν η απάντησή σου;

«Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει το όνειρο ενός μικρού παιδιού! Θα προσπαθούσα να το βοηθήσω κατευθύνοντάς το κατάλληλα, αν ήθελε όμως να συνεχίσει σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο θα του έλεγα ένα μικρό μυστικό! Ότι στο όραμα που έχει θα είναι πάντα μόνος του και εξαρτάται μόνο από τον ίδιο πόσο ψηλά θα καταφέρει να φτάσει»!

– Είναι το τρέξιμο μία ακόμα «μόδα» ή ο κόσμος αρχίζει σιγά σιγά και μυείται στο δρομικό κίνημα. Είσαι ένας άνθρωπος που βρίσκεται καθημερινά στα στάδια, οπότε έχεις σωστότερη οπτική γωνία των πραγμάτων.

«Το δρομικό κίνημα έχει γιγαντωθεί, υπάρχει ένα μεγάλο μέρος από αυτό το κίνημα που έχει εντάξει την γυμναστική γενικότερα στη καθημερινότητά του. Σίγουρα κάποιοι απλά παροτρύνονται από τον διπλανό τους και το δοκιμάζουν για πολύ λίγο, αλλά φαίνεται ότι θα κρατήσει περισσότερο από όσο μία μόδα που έρχεται και φεύγει».

– Όταν δεν φοράς τα αθλητικά σου τι κάνεις;

«Θα πάω μία βόλτα για καφέ θα διαβάσω κάτι ή θα παίξω λίγη μουσική! Μου αρέσει γενικά να κάνω διάφορα πράγματα στον ελεύθερο χρόνο μου».

– Κλείνοντας, τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις σε όλους εκεί έξω; Κάτι προσωπικό που πηγάζει μέσα από τον Χρήστο.

«Αν έχω καταφέρει να καταλάβω γιατί ασχολούμαι πραγματικά με τον υψηλό αγωνιστικό στίβο είναι γιατί αυτό με γεμίζει στη ζωή γενικότερα, όχι μόνο στην αθλητική μου ζωή αλλά σε ότι κάνω. Θα έλεγα λοιπόν στο κόσμο ότι θα πρέπει να επιλέγουμε πράγματα να κάνουμε που μας γεμίζουν σαν χαρακτήρες και ανθρώπους. Αν κάνουμε κάτι που ουσιαστικά δεν το θέλουμε και πιέζουμε καταστάσεις αυτό θα μας βγει μπούμερανκ στην υπόλοιπη ζωή μας με άσχημο τρόπο».