Παρόλη την περισσότερη συνολική προπόνηση και το εβδομαδιαίο φορτίο ενός Ironman αθλητή, η προετοιμασία για τα 42 χιλιόμετρα αποδεικνύεται πως είναι δυσκολότερη, λένε Ισπανοί ερευνητές μετά την ολοκλήρωση μιας πλήρης έρευνας

Featured Spce

ADD
Γράψου τώρα στο Newsletter και τρέξε με το Running Magazine με καθημερινά άρθρα για τρέξιμο, αγώνες και αποτελέσματα
Please wait...

Βιταμίνες για δρομείς : Πακέτο 3πλής δύναμης για το τρέξιμο από την Natural Doctor

Σίγουρα ένας τριαθλητής προπονείται πολύ περισσότερο από έναν μαραθωνοδρόμο (ή έναν υπερμαραθωνοδρόμο). Προπονείται όμως πιο σκληρά, ή να τολμήσουμε να πούμε πιο έξυπνα, από έναν δρομέα που προετοιμάζεται για τα 42,195 χιλιόμετρα;

Σύμφωνα με μια νέα έρευνα από την Ισπανία στην οποία συμμετείχαν έμπειροι δρομείς και τριαθλητές Ironman, η απάντηση είναι όχι! Η προπόνηση για τον μαραθώνιο είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο σκληρή, ακόμα και αν η δοκιμασία ενός τριαθλητή περιλαμβάνει έναν πλήρη μαραθώνιο μαζί με 3,8 χιλιόμετρα κολύμβηση και 180 χιλιόμετρα ποδηλασία.

Παρόλο που συμμετείχαν μόνο 30 αθλητές, 15 μαραθωνοδρόμοι και 15 τριαθλητές, η έρευνα είχε ένα λεπτομερή σχεδιασμό. Οι αθλητές επιλέχθηκαν με βάση την ηλικία, βάρος, ύψος, φυσική κατάσταση (VΟ2max), εμπειρία και αγωνιστική απόδοση. Τα tests εκτελέστηκαν με σκοπό να προσδιοριστούν και να καθοριστούν προπονητικά επίπεδα πριν οι συμμετέχοντες ξεκινήσουν το προπονητικό πρόγραμμα.

Οι συμμετέχοντες ακολούθησαν ένα πρόγραμμα προπονήσεων και tests διάρκειας 16 εβδομάδων, με στόχο να επιτύχουν τους αγωνιστικούς τους στόχους. Οι δραστηριότητες των αθλητών μετρήθηκαν και ποσοτικοποιήθηκαν. Με στόχο να επιτευχθεί ο σχετικός προπονητικός όγκος για όλους τους αθλητές, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα “μέτρο” το οποίο ονομάζεται Αντικειμενική βαθμίδα φορτίου” (Objective Load Scale – ECO), το οποίο βαθμολογεί με βάση τον τύπο, την διάρκεια και την ένταση οποιασδήποτε αθλητικής δραστηριότητας. Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνει κανείς να μετράει αντικειμενικά και να συγκρίνει, διαφορετικού τύπου αθλητικές δραστηριότητες.

Είναι γεγονός πως οι τριαθλητές προπονούνται σημαντικά περισσότερο από τους μαραθωνοδρόμους όταν πρόκειται σε συνολικό χρόνο προπόνησης (206,7 ώρες για έναν τριαθλητή vs 84,3 ώρες για έναν μαραθωνοδρόμο), εβδομαδιαίο χρόνο προπόνησης (12,9 ώρες την εβδομάδα για έναν τριαθλητή vs 5,2 για έναν μαραθωνοδρόμο), συνολικό προπονητικό φορτίο (13,347 ECO για έναν τριαθλητή vs 8,416 για έναν μαραθωνοδρόμο) και εβδομαδιαίο προπονητικό φορτίο (834,1 ECO για έναν τριαθλητή vs 526 για έναν μαραθωνοδρόμο).

Ωστόσο, όταν οι αναλογίες χρησιμοποιήθηκαν για να συγκρίνουν την σχέση που είχαν ο χρόνος και η προπόνηση, όπως αυτά μετρήθηκαν κατά την διάρκεια (11:45 για έναν τριαθλητή vs 3:06 για έναν μαραθωνοδρόμο), οι μαραθωνοδρόμοι υπερτερούσαν .

Το προπονητικό φορτίο ανά ώρα προπόνησης ήταν σημαντικά υψηλότερο για τους μαραθωνοδρόμους (99,3 ECO για έναν μαραθωνοδρόμο vs 65,8 για έναν τριαθλητή). Αυτό μεταφράζεται σε περίπου 1,5 ECO το λεπτό για έναν μαραθωνοδρόμο vs 1 ECO ανά λεπτό για έναν τριαθλητή. Επιπρόσθετα, το μέσο εβδομαδιαίο προπονητικό φορτίο ανά λεπτό, κατά την διάρκεια του διαγωνισμού, ήταν σημαντικά υψηλότερο για τους μαραθωνοδρόμους (2,9 vs 1,2), καθώς και ο προπονητικός χρόνος ανά λεπτό της προετοιμασίας για τον διαγωνισμό (1,7 vs 1,1). Βασικά αυτό σημαίνει πως ένας μαραθωνοδρόμος επενδύει μεγαλύτερη αναλογία χρόνου και προπονητικού φορτίου, σε σχέση με τον χρόνο που ξοδεύει στον αγώνα. Με άλλα λόγια, ένας τριαθλητής δεν ξοδεύει τόσο χρόνο προπόνησης ή όσο σκληρά χρειάζεται ο αγώνας που θα συμμετάσχει.

Ενδιαφέρον επίσης ήταν κάποιες εικόνες που συλλέχθηκαν για τον τρόπο που προπονήθηκαν οι αθλητές. Σε γενικές γραμμές οι αθλητές που συμμετείχαν στην έρευνα προπονήθηκαν σε 3 “ζώνες”: στο κατώφλι του γαλακτικού οξέος, πάνω από το κατώφλι του γαλακτικού οξέος, κάτω από το κατώφλι του γαλακτικού οξέος. Αλλιώς τα επίπεδα αυτά μεταφράζονται σε μέτρια, εύκολη και σκληρή προπόνηση.

Τα ευρήματα έδειξαν πως δεν υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στους τριαθλητές και στους δρομείς, όσον αφορά το ποσοστό του χρόνου ή το ποσοστό του προπονητικού φορτίου που ξοδεύτηκαν στην εύκολη προπόνηση. Διαφορές ωστόσο εμφανίστηκαν όσον αφορά το ποσοστό του χρόνου και του προπονητικού φορτίου που ξοδεύτηκε τόσο στο μέτριο όσο και στο δύσκολο επίπεδο. Συγκεκριμένα, οι τριαθλητές ξόδεψαν περισσότερο χρόνο στο μέτριο επίπεδο ενώ οι μαραθωνοδρόμοι περισσότερο χρόνο στο δύσκολο επίπεδο. Αυτό υποστηρίζει την αρχαία λαϊκή σοφία των προπονητών που λέει πως πρέπει να υπάρχουν εύκολες και δύσκολες μέρες παρά να ξοδεύεις όλες σου τις ημέρες σε ένα μέτριο επίπεδο.

Τα ευρήματα αυτά επίσης δείχνουν πως όσοι ξόδεψαν τον περισσότερο χρόνο προπόνησης τους στην εύκολη ζώνη απέδωσαν καλύτερα, ενώ το αντίστροφο ισχύει όταν η προπόνηση έγινε στην μέτρια ζώνη. Στους δρομείς, αλλά όχι στους τριαθλητές, όσο περισσότερος ήταν ο χρόνος προπόνησης στην δύσκολη ζώνη προέβλεψε καλύτερη απόδοση.

Συγγραφέας: Dan Way

Επιμέλεια και κατασκευή: Runningmagazine