Γράψου στο Newsletter για να λαμβάνεις πρώτος τους νέους αγώνες, άρθρα και tips για προπονήσεις και νέα για το τρέξιμο

Συλλέγουμε το Email σου ώστε να σου αποστέλνουμε ενημερωτικά newsletter. Παρακάτω μπορείς να δεις τους όρους χρήσης και την πολιτική συλλογής δεδομένων του Running Magazine
Please wait...

Μου πήρε λίγο περισσότερο από 5 χρόνια σκληρής προπόνησης για να σπάσω το φράγμα των 4:00 στα 1500m για πρώτη φορά. Όχι πολύ αργότερα, έχασα σχεδόν 2 χρόνια προπόνησης από ένα τραυματισμό στο γόνατο. Όταν επέστρεψα στις προπονήσεις, αναρωτήθηκα αν θα μπορούσα και αν θα μου έπαιρνε άλλα 5 χρόνια για να ξαναβρώ την απόδοση μου και να πετύχω πάλι τον επιθυμητό χρόνο.

Στην πραγματικότητα, κατάφερα και έσπασα τα 4:00 ξανά, μόλις μετά από λίγους μήνες προπόνησης στον στίβο τρεξίματος και κατέληξα να τρέξω σε 3:48 τα 1500m αυτό το καλοκαίρι. Πως όμως κάτι που ήταν τόσο δύσκολο την πρώτη φορά, να είναι τόσο εύκολο (σχετικά) την επόμενη φορά;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Η εμπιστοσύνη στον εαυτό σου είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας. Από την στιγμή που γνωρίζεις ότι είσαι ικανός να πετύχεις κάτι, είναι πιο εύκολο να το ξανακάνεις. Όμως, υπάρχουν πιθανές νευρομυικές προσαρμογές , δηλαδή τα σήματα, οι πληροφορίες, που μεταδίδονται από τον εγκέφαλο στους μυς. Πρόκειται για μια συνηθισμένη εξήγηση για παρόμοια αποτελέσματα που παρατηρούνται στην προπόνηση δύναμης. Αλλά αποδεικνύεται ότι και οι μυικές σου ομάδες αλλάζουν με την προπόνηση, με ένα τρόπο που γίνεται πιο εύκολο να αποκτήσεις ξανά την φυσική κατάσταση που είχες.

Το 2010, Νορβηγοί ερευνητές διεξήγαγαν έρευνα πάνω στην μνήμη των μυών και στην προπόνηση δύναμης, σε ποντίκια και αρουραίους. Τα μυικά κύτταρα είναι ασυνήθιστα. Επειδή είναι πολύ μεγάλα σε σχέση με τα υπόλοιπα κύτταρα του οργανισμού, έχουν πολλαπλούς πυρήνες σε ένα μόνο κύτταρο. Όταν προπονείσαι με βάρη, τα μυικά σου κύτταρα μεγαλώνουν και περισσότεροι πυρήνες προστίθενται. Όταν όμως σταματάς την προπόνηση, τότε μικραίνουν αλλά τα νέα δεδομένα δείχνουν πως το πλήθος των πυρήνων παραμένει αυξημένο πολύ μετά τον τερματισμό της προπόνησης. Ξεκινώντας ξανά την προπόνηση, αυτοί οι πυρήνες βρίσκονται ακόμα εκεί, έτοιμοι να διεγείρουν την μυική πρωτεινοσύνθεση.

Τι συμβαίνει όμως με την αντοχή; Στο συνέδριο του American College of Sports Medicine (ACSM), την περασμένη εβδομάδα (αρχές Ιουνίου 2015), Ο Hojun Lee και οι συνεργάτες του από το Temple University παρουσίασαν κάποια δεδομένα για τον ρόλο των πυρήνων των μυικών κυττάρων στις προσαρμογές των μιτοχόνδριων, τα οποία αποτελούν το κλειδί στις κυτταρικές αντιδράσεις στην προπόνηση αντοχής. Έβαλαν αρουραίους σε μια ή δύο εβδομάδων προπονητικά πρωτόκολλα με 20 εβδομάδες να παρεμβάλλονται ανάμεσα. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι αρουραίοι που ολοκλήρωσαν την πρώτη συνεδρία προπονήσεων, είχαν περισσότερους πυρήνες στα μυικά κύτταρα τους και ήταν ικανοί να αποκτήσουν καλύτερη φυσική κατάσταση και μεγαλύτερη δύναμη όταν ήρθε η στιγμή για την τις επόμενες συνεδρίες.

Το πιο ενδιαφέρον είναι πως στους αρουραίους που ξαναπροπονήθηκαν, παρουσιάστηκε μεγαλύτερη δραστηριότητα στα μιτοχόνδρια όπως και έκφρασης πρωτεϊνών που σχετίζονται με την ανάπτυξη των μιτοχόνδριων. Το συμπέρασμα είναι πως παρόλο που τα μιτοχόνδρια μειώνονται όταν χάνεις την φυσική σου κατάσταση, τα γονίδια που ρυθμίζουν την μιτοχονδριακή ανάπτυξη βρίσκονται στον πυρήνα, άρα όλοι οι έξτρα πυρήνες που υπάρχουν είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν γρήγορα όταν ξεκινάς ξανά την προπόνηση.

Το γεγονός αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον και ίσως σε προτρέπει να σταματάς τις προπονήσεις για 2-3 εβδομάδες κάθε χρόνο για να ξαναγεμίσεις τις μπαταρίες σου, αφού όσο και να μειωθεί η φυσική σου κατάσταση, δεν ξεκινάς πάλι από την αρχή.

Αυτοί οι μηχανισμοί της μνήμης των μυών παρουσίασαν μια διαφορετική όψη των μακροχρόνιων οφελών των φαρμάκων που ενισχύουν την απόδοση. Ακόμα και αν απέχεις για κάποια χρόνια, είναι δυνατόν οι μυικές σου ομάδες να είναι έτοιμες να ανταποκριθούν σε προπονήσεις υψηλότερου επίπεδου, απ ότι θα μπορούσαν χωρίς φάρμακα. Είναι δύσκολο να γνωρίζεις πόσο μεγάλο θα ήταν το αποτέλεσμα αλλά δεν θεωρείται ενδιαφέρον.

 

Συγγραφέας: Alex Hutchinson

Επιμέλεια και κατασκευή: Runningmagazine